Interview Gino Sanders

Gein met Gino zaterdag 31 mei 2003

Met sommige Gineinders is het erg lastig om afspraken te maken: ze bellen niet terug, moeten overwerken, willen naar het ziekenhuis (Ton Vugts kent daar bijvoorbeeld een verpleegster), het is altijd wel wat. Met Gino gaat het anders: twee telefoontjes volstaan om hem stipt vijf over acht, gewassen en gestreken, aan te treffen op het terras van ooit-geleden Peer Wouters, nu het nagelnieuwe Brasserie van Alphen. Ton Vugts zit er ook, met zijn lievelingsverpleegster. "Vijf minuten te laat", wijst hij plagend op zijn klok.
Voor Brabantse begrippen ben ik juist tien minuten te vroeg, want het is pas vijf over.

Ik pluk kalm mijn interviewspullen uit de redactionele rugzak en leg ze routineus op het tafeltje. Maar nog voor ik de dop van mijn vulpen afschroef, bezweert Gino alvast :
"Ik ontken alles".
"Jamaar, gij bent toch Gino?"
"Ik ontken alles."

 
Gino (met bril, links) met verslaggever (andere links, met drumsticks)

 
Ik begin meedogenloos op te noteren (meteen de eerste contaminatie van deze zwoele eindemei-avond) , terwijl Diana (de dankuwelzuster van Ton) een monoloog start over een auto met het dak eraf, en haar paardrijden. Ha! U dacht dat alleen Gineinders oeverloos kunnen lullen over spullen! Ik verzoek Diana om al die wetenswaardigheden op te sparen totdat zij zélf aan de beurt is: de redactie pakt eerst de Gineinders, en dan hun vrouwen, zo is er afgesproken. Verschrikt deinst ze terug en schudt van : "Nee-hee, eerst de Vage Kennissen ...". Diana begint steeds meer op een Gineinder te lijken. Altijd een grote klep, totdat er iets moet uitgevoerd worden.

Ik leg Gino nog één keer de spelregels uit van dit interview. De structuur begint met een begin, en dat is hier:

1. het begin

interviewer: Hoe kan het toch, Gino, dat zo een brave jongen als gij ooit lid bent geworden van zo een brasvereniging als de Gineinders?
Gino: (snel) Och, dat zal tijdens een dronken avond zijn geweest. Toen mijn vader ooit eens zwalkend op stap was, kwam hij een mooi meiske tegen ...
(noot van de redactie: de interviewer heeft dit vertragingsmechanisme tijdig doorzien, en sleept daarom de ondervraagde mee naar binnen, om hen onder vier ogen verder op te roosteren)

Gino: Pas op voor Harry, want als je hem zo'n vraag stelt, zal zijn verhaal waarschijnlijk beginnen bij de Big Bang, waarna het vroege heelal werd gekenmerkt door een extreem hoge temperatuur (1030 Kelvin) en dichtheid (1090 gram/cm3) en bevolkt door quarks, leptonen , bosonen maar voornamelijk fotonen...
Interviewer: Laatste waarschuwing, Sanders! Ter zake, en opnieuw, vanaf het begin.
Gino: Ik ontken dat ik ooit ben omgegaan met Bart Steenbakkers, al is die naam, samen met de mijne wel eens gehoord tijdens mijn collegejaren van het Zwijsseninstituut te Veghel. Aldaar werd mijn vermogen tot reproductie van de leerstof betrekkelijk laag ingeschat, om niet te zeggen gewantrouwd, maar in de pilsklassementen was ik van in het begin een koploper.

Interviewer: Maar die vaardigheid heeft jullie carrière niet vooruit geholpen op dat instituut?
Gino: Neen, hoewel Bart en ik toch -ieder apart- serieuze pogingen hebben gedaan om het systeem te veranderen: wij waren wars van respect, los van normen en waarden, en hebben ons grote intellectuele inspanningen getroost om bepaalde axioma's in vraag te stellen, zoals de Stelling van Pythagoras, het Romeinse Rijk, het vraagstuk of Nederlands eigenlijk wel een taal is, en natuurlijk het betwistbare belang van water in verband met consumptie.



De stelling van Pythagoras

 
Onze filosofische projecten behandelden daarnaast ook de primaire en secundaire geslachtskenmerken, vooral de vrouwelijke. Deze werden, indien nodig, en dat was dikwijls het geval, ook daadwerkelijk erbij gezocht en betast voor verder onderzoek. Jammer genoeg zijn vele van onze bevindingen verloren gegaan, of naar huis gevlucht.

Interviewer: Nu we het toch over geslachtskenmerken hebben. Vertel eens iets over je toelatingsproef bij de Gineinders?
Gino: Wel, dat lag een beetje moeilijk. Vrouwelijke Gineinders waren nét geroyeerd, en na de hockeywedstrijden werd onder de douche wel eens steekproefgewijs gecontroleerd of alle overblijvende leden wel een lid bezaten. Ik moet zeggen: bij sommige Gineinders was dat niet altijd even duidelijk. (voegt er snel aan toe) Maar NIET bij mij, schrijf dat er vooral achter!
Door de woelige bevrijdingsfeesten die ontstonden na het wegzenden van de 'ledenlozen'
heb ik mijn ontgroening lange tijd kunnen ontlopen. Maar die periode is voor mij abrupt afgesloten tijdens de nieuwjaarsreceptie van 1985, ten huize van de ouders van Anita Steenbakkers. Het was onze huidige veurzit, den Toot, die een piemelmeter had meegebracht, en na de gebruikelijke cocktail van liters bier, chips en sigaren moest ik in het openbaar, staand op de tafel dus, mijn lidmaatschap bewijzen. En geloof me, ik bleek een waarlijk 'lid'. Ik werd aangemoedigd rechtopstaand te huppelen om de elasticiteit ervan te verifiëren, en omdat ik helemaal niks te verbergen had, integendeel (grijnst), draaide ik vrolijk rondjes op die tafel.
Totdat ik in de gaten kreeg dat de ouders van Anita inmiddels thuis waren gekomen, en met grote ogen, maar belangstellend deze ontgroening gadesloegen.
Interviewer: Een mengeling van bier, chips en sigaren? Dat is bizar!
Gino: Laat ik zeggen dat die ingrediënten een vloeiend verloop kenden. De sigaar echter moest ik zélf ritselen, als extra onderdeel van mijn ontgroening. Ik vond er gelukkig snel een, bij de buren, maar bracht per ongeluk het buurmeisje mee naar de Gineinders. Ze konden er niet mee lachen: toen moest ik dus nóg een keer terug om een nieuwe sigaar te vragen, want die eerste had ik daar al opgerookt. Het meisje is dan maar weer ingeruild. Erg jammer, want ik had ze graag eens betast.

2. pracht en pronk

 

interviewer: In welke Commissie zetel jij tegenwoordig?
Gino: (trots) Bij Zang en Dans, natuurlijk. Samen met jou, en Paultje.
Het is een geweldig nuttige Commissie, die veel aan zelfstudie en -ontplooiing doet, en op de lange termijn haar vruchten zal afwerpen. Er zit zeker potentie in, waar ook veel vraag naar is, zeker sinds Mark Voets niet meer mag voorzingen van zijn vrouw.
En: we willen het in de toekomst ook wat professioneler aanpakken.
Interviewer: Ah. Professioneler. Met welke middelen?
Gino: Met eenvoudige middelen. Die werken het beste, vooral bij mede-commissielid Paultje, en passen goed in het geheel van zijn non-verbale, quasi Russische, euh, choreografische rekbaarheid. Ik wil trouwens van de gelegenheid gebruik maken om een compliment te geven aan Toot, die zich in recente Zang & Dans activiteiten verdienstelijk heeft gemaakt, en wel op zeer bevredigende wijze.
Interviewer: Welke Commissies ontbreken volgens jou nog?
Gino: Ik ben een groot voorstander tot uitbreiding van de LZVDM, en wil me sterk maken voor een E, T, D en V - ZVDM. (eerste, tweede, derde en vierde/vijfde zaterdag van de maand, -red.) Daarnaast zou een commissie E, T, D en V VVDM (eerste enz. vrijdag van de maand, -red.) eveneens nuttige diensten kunnen bewijzen aan de Gineinder-gemeenschap. Tenslotte strekt het aanbeveling om dan maar gelijk ook een ED na de E, T, D en VZVDM op te richten (eerste dag na de eerste enz. zaterdag enz. , -red.)
Ge kunt van de kansen die deze gelegenheden bieden nooit zeker genoeg zijn, want die dingen worden té dikwijls veronachtzaamd!
(oplettend, met vinger in de lucht) Ik wil eveneens ervoor ijveren dat voortaan de interviews, en met uitbreiding àlle Gineinder zaken vanaf nu uitsluitend in de kroeg doorgaan, en niet ergens ten huize van. Waar gaat dát toch naartoe zeg? En er zijn nu toch zeker weer kroegen genoeg...
Interviewer: Wat vind je van ons huidig bestuur?
Gino: Geweldig. Ik heb voor het huidige trio gepleit, en zelfs een beetje gefraudeerd om de zittende voorzitter -een verdienstelijk danser- aan te houden. Mijn enige puntje van kritiek is dat hij zich wat vaker in de kroeg moet vertonen.
Interviewer: Ik denk dat ik me erg mild uitdruk wanneer ik stel dat ons medecommissielid Paultje niet genegen is de voorzitter verder te steunen in zijn functie?
Gino: Paultje is een machtswissel ALTIJD genegen, zo zit hij nu eenmaal in elkaar. Maar ik ben niet per se militant pro Toot, en desgevallend zelfs ook pro een omwenteling: iedereen mag mij altijd bellen om dat tussen pot en pint te bespreken.

 

3. pro en contra

 

interviewer: Wat ondervind je nou als voordeel een Gineinder te zijn?
Gino: Euh... (denkt lang en diep na) ... (blij) Dat, terwijl ik hierover nadenk, ik toch weer aan de pils zit! (neemt een ferme slok). Verder is het nu er nieuwe cafés zijn gekomen in Schijndel, wel handig omdat de kans zeer groot is er telkens een Gineinder te treffen, zodat je gelijk ook aanspraak hebt. (herstelt zich, met lage stem) ... of tegenkomt, terwijl hij over straat zwalkt.
Gineinderschap biedt ook een automatische vrijstelling van thuisblijverij: de kans dat een Gineinder ooit thuiskomt met de mededeling: "Schat, we zijn eruit, het is klaar" is onbestaand.
Nog een voordeel is dat met de Gineinders je vriendenkring ook absoluut niet groter wordt, wel integendeel. Dat houdt mijn sociale leven overzichtelijk.
(houdt zijn kin nadenkend vast) Nee, vrienden hebben de Gineinders eigenlijk niet. Vage kennissen, dat wel, zoals de Gineinders in die kringen ook weer ten hoogste bekend staan als 'vage kennissen'.
Interviewer: Hebben de Gineinders ook vijanden?
Gino: (fel) Ambtenarij, politiek. De Gineinders die het onderling ook nooit ergens eens over zijn of worden, kunnen maar niet begrijpen dat professionele bestuurders dat niet beter doen. Zij zullen iedere nieuwigheid van gelijk welk bestel dan ook luidruchtig contesteren, maar tezelfder tijd ook de mening van de tegenpartij bekritiseren.
(krijgt plots een ingeving, begeleid met een vingerknip)
Paarden! Ook een typische vijand van de Gineinders. Paarden zijn een kuddevolk, dat elkaar en hun instinct volgt. De Gineinders doen dat ook wel (hun instinct volgen, -red.), maar zéker niet elkaar.
Vrouwen die op paarden lijken, zijn eveneens zéér ongewenste kennissen. Ik denk hierbij aan het type vrouw zoals op het vrijgezellenfeest van Ton Tausch.
Of ik daar een voorbeeldfoto van heb? Nee, maar zou dat anders toch een té ernstige vervuiling van het internet opleveren.

 

Interviewer: Wat is de potentie, waar liggen nog mogelijkheden voor de Gineinders?
Gino: Als ik de paringsdrang van mezelf vergelijk met die van sommige Gineinders, dan stel ik vast dat die voornamelijk afneemt, bij hún welteverstaan! (kijkt erop toe dat ik dit correct noteer)
Het lijkt erop dat bij sommigen de trotse wilskracht, die voorheen hoog in hun borst liep, wat is uitgezakt, of zou er andersom iets zijn opgestegen van wat daar vroeger hing?
De Gineinders zijn brave huisvaders geworden, die het 'er' nog altijd verschrikkelijk over hebben, maar ondertussen botweg verzaken aan de eerste de beste LZVDM.
Interviewer: Inderdaad, waar zitten ze nu, met hun grote kleppen? Behalve wij is hier weer niemand! Alleen Ton Vugts zit nog buiten, al is dat wel met zijn verpleegster.
Gino: 'Ze' zouden zich beter mêleren met het wat jongere tuig, maar in plaats daarvan klitten ze samen, of erger nog: bij hun vrouw.
Het is ooit wel anders geweest. Behalve dat aan elkaar klitten, dat was er altijd al.
Interviewer: Potentie kan ook in het hoofd zitten.
Gino: Geestelijk zit er zeker genoeg, en ooit komt er nog wel iets groots uit. Of alleszins iets wat heftig, lang en meeslepend besproken moet worden. Het 22-jarig bestaan echter: dat moét gewoon een geweldig feest worden, omdat alle vage kennissen hier iets verwachten, en via deze weg straks natuurlijk ook het hele internet. De moeilijkheid van een Gineinder-idee is dat het meestal prachtig en oogverblindend ontstaat in de kroeg, maar daar even vaak ook blijft hangen.

4. blik en vooruit!

Gino: Gezien hun levensstijl zullen de Gineinders uiteindelijk langzaam uitsterven. Er moet dus opvolging komen, en dat is al goed bezig. De reproductie verloopt vlot; het aantal en de kwaliteit van de keuters zijn bevredigend. Opvoeding echter strekt tot aanbeveling: ik wil hier een speciale oproep doen tot alle ouders van Ginkeinder om de elementen die behoren tot het gedachtengoed van de Gineinders te koesteren en zorgvuldig door te geven. De jonge lichting moet snel starten met oefeningen, zoals deze (zet nogmaals zijn glas bier aan de lippen), en het doornemen van de oude wijsheden.
Ik wil daarin zélf niet achterblijven, en ben bereid over een paar jaren mijn steentje bij te dragen, om met de meisjes, zo gauw ze een bepaalde maturiteit hebben bereikt, euh ..., te gaan zwemmen.
Interviewer: Maar waarom zolang wachten, Gino? Onze redactie heeft pas vernomen dat je vriendin Sandra op één examen na een professionele babyverzorgster is... Je zou haar kunnen bijstaan, en zodoende de kleinste Ginkeinder oppassen.
Gino: (afwerend) Pfffff .... Dat kan Sandra gemakkelijk alleen. Ik heb wel ándere dingen aan mijn hoofd! (kijkt spiedend rond of er niet ergens een gedachtengoed uit te dragen valt)

Interviewer: Het gedachtengoed van de Gineinders, dáár zitten de lezers nu eens echt op te wachten.
Gino: Het gedachtengoed van de Gineinders, dat is grosso modo gelijk aan de omgekeerde evenredigheidstheorie. Het is eigenlijk een debat zonder einde: elke ja moet worden omgeluld in een nee, en omgekeerd. Oeverloos argumenten aandragen, en vervolgens weer uitvluchten zoeken om iets NIET te doen, en daar nooit uitgeraken. Maar ook: soms zeker weten dat een project niet eens wordt gestart, en dan lukt het tóch.
Interviewer: Denk jij dat een Raad van Commissarissen dit proces gunstig zou kunnen beïnvloeden?


inzet: een bekende gedachtengoed-held

Gino: Over de Raad van Commissarissen heb ik een duidelijke mening.
Wij, als jongere generatie (Gino bedoelt hiermee den Toot en hijzelf, -red.) werden destijds met hoongelach bejegend, toen Hans ...
Interviewer: Hans? Ze waren toch met drie?
Gino: (beslist) Hans. ..... (onverstoorbaar) ...als hoeder van de sleutel van de schat van het gedachtengoed werd gemaand een voorstel te formuleren.
Zijn deskundigheid op dit terrein hadden wij al in een zeer vroeg stadium herkend, bijvoorbeeld aan het schakelen van zijn auto. Vooraanstaande bladen hebben daarover bericht.
Interviewer: Bladen? Schakelen? Zijn daar nog bewijzen van, en leg uit?

Gino: De destijds verschenen artikels zijn helaas niet meer in mijn bezit, maar Hans zelf zal er ongetwijfeld nog kopieën van hebben. Bij het schakelen daarentegen hebben we persoonlijk een bezieling vastgesteld; in één vloeiende beweging. Ge merkt niks, maar tóch komt er versnelling.
Hoeveel gigabyte hebben we nog; is er ruimte genoeg op dat internet?
Interviewer: Helaas. Onze tijd is beperkt, ik zal het straks met Hans zélf bespreken. Maar jij die als jongere generator wat meer aansluiting hebt met de nóg jongere generatie, hoe kijk jij aan tegen nieuw lidmaatschap?
Gino: Jazeker wel. Er zijn gelijkenissen op het gebied van consumptiedrift, bepaalde gedachten, het steeds een samenkomst proberen te rekken tot onmogelijke tijden.
En door hun korte aantal jaargangen kleven er nog een paar voordelen aan vast: ze zijn kinderloos, daardoor dus onbeperkt inzetbaar, hoeven nooit gebeld te worden -vooral niet voor liederlijk vertier- en hen ontbreekt de naarhuisgaandrang totaal.
Ik ken persoonlijk een paar vage kennissen die bepaalde initiatieproeven van de Gineinders met glans zouden doorstaan, zelfs nuchter.


Inzet: detail uit een populair T-shirt (met dank aan studio van Lankveld, aka Pluk Productions)

Eigenlijk ken ik er wel een stuk of tien, en via via wellicht algauw enkele honderden, en via dit kanaal zijn er ongetwijfeld duizenden die zich aangesproken voelen tot de bescherming en instandhouding van het Gineinder-gedachtengoed.
Interviewer: Waaraan moet een Gineinder minimaal voldoen?
Gino: Hij moet het volgende bezitten:

- een goede conditie
- een gezonde dorst
- onvermurwbare principes, en de bereidheid om daar op gelijk welk moment van de dag of de nacht -vooral de nacht- op terug te komen en daar vervolgens eindeloos verder over te discussiëren
- de ander zeer kort de gelegenheid geven om iets daarop te zeggen, maar met geen ander doel dan dát er wordt gezegd meteen krachtig te weerleggen
- daarvoor alle middelen in te zetten, ook fysieke
- maar vooral: ondertussen steeds maar blijven innemen. (voegt de daad bij de beschrijving)

interviewer: Kennen wij , speciaal ten behoeve van de internet gemeenschap een voorbeeld van een archetype Gineinder?
Gino: (denkt lang na) Kolonel Natan R. Jessep, gespeeld door Jack Nicholson in 'A few good men'. Dat karakter komt aardig in de buurt ... Maar dan wél een drínkende kolonel.

En dichterbij huis: Youp van 't Hek. Vooral om zijn zaniken, en natuurlijk ook zijn omvang en haardos.
Qua intellect komt een Gineinder net ná de Orang-Oetan, omdat een Orang-Oetan over een beter georganiseerd systeem beschikt met betrekking tot overlevingskans.
Interviewer: We zijn er. Een naam en een slogan graag. Hoewel het overduidelijk is dat ik nu Hans moet hebben.
Gino: Inderdaad. En:
Neemt uw vrouw zoals ze is. Maar wél dikwijls.


interviewer: Wij danken u voor dit gesprek.

Leo de Peo 

Wie is er online?

We hebben 13 gasten en geen leden online

Agenda

<< September 2018 >> 
 ma  di  wo  do  vr  za  zo 
       1  2
  3  4  5  6  7  8  9
10111213141516
17181920212223
2425262830

Aftellen Carnaval

Carnaval 2018

Countdown
afgelopen


Sinds