Interview Erik van Rozendaal

Erik van Rozendaal zaterdag 17 mei 2003

Iedereen weet dat wanneer mijn dochterkes in mijn huisje wonen, de pater familias 
-dat ben ik- niet meer van zijn erf te jagen is. Daarom zijn voor dit interview de familie Jeanne en Erik (op de toon van Manuela) uitgenodigd in mijn eeterijen.
Een vaste Gineinder gewoonte op gruwelijke wijze miskrachtend, heb ik voor deze gelegenheid zowel nasi als bami gekookt, met heel veel groenten. Desondanks vond iedereen de aangeboden spijzen lekker. Zelfs Erik, die uit principe NOOIT groente opschept, ook nu niet, maar hij vindt wel dat ze er lekker uitzien. Een speciale vermelding komt Wiske toe (6, 25 jaar), want ze heeft voor het eerst in de geschiedenis haar bordje leeg gegeten.Na het dessert wassen de twee grootste meisjes af (Suzanne, bijna dertien, en Jeanne, ook van die gestalte ongeveer), en gaan mijn gast en de gastheer -dat ben ik- in mijn strak onderhouden tuin zitten om sigaren te roken en dit interview te starten.

1. het begin

Erik: Het was in '84 -waardoor ik in 2004 mijn twintigjarig jubileum vier- dat ik samen met Ton Vugts terechtkwam in het Hopbel Senioren team. Wij waren daar verreweg de jongsten, zo'n tien tot vijftien jaar jonger dan de rest.

Plots stootte een nóg jongere garde door, die net een carnavalsclubje hadden gesticht. Die jonge honden leken wel sympathiek maar verder ongevaarlijk, en dus ben ik datzelfde jaar nog lid geworden van de Gineinders. (noot van de redactie: Erik is het enige nieuwe lid van de jaargang '84. Met deze parameter is de langzaamheid van Ton Vugts berekend: minstens een jaar ná Erik)

Door de komst van het jonge geweld waren Ton en ik ineens dé ervaren hockeyers. Om onze autoriteit te verzilveren vonden we het luidop "tijd dat we eens deelnemen aan een meerdaags tornooi".

interviewer: Want: jong geleerd is nooit verweerd...

Erik : Ik geloof dat wij het kamperen hebben uitgevonden tijdens ons eerste meerdaags tornooi in Rosmalen. Andere teams gingen 's avonds braafjes naar huis. Wij sliepen er in onze eigen tentjes, maar niet op het hockeyterrein. Daar was de organisatie nog niet op berekend! Gelukkig vonden we een kampeerplek in de tuin van de buurman.

interviewer: Want: klein begonnen is half geronnen...

Erik: Zo is't maar net. Ikzelf woonde toen al in Nijmegen; de meeste Gineindertjes woonden nog bij hun ouders. Nijmeegse weekenden raakten daardoor ook snel in zwang, vooral bij Bas. (Erik grijnst)

interviewer: Behalve het Nijmeegse, het Tilburgse en het tornooi, wildgroeide er nog een ander soort weekend dat typisch bij de Gineinders hoort...

2. de zevensprong

Erik: ... (juichend) Het Belgisch weekend! De zeven eerste heb ik nog zélf georganiseerd; het eerste te Peer. Dat was trouwens ook meteen het laatste, euh, gemengde weekend.

interviewer: Aha! Daar zijn de vrouwen dus weer eens onmogelijk overbodig geweest.

Erik: (delicaat) De sfeer was toch ... anders dan tijdens de daaropvolgende edities, let maar op. Maar in Peer zaten we bovendien in een bungalowpark wat uit zichzelf al ongeschikt bleek voor Gineinder-doeleinden. Het lawaai moest er om tien uur uit, er was maar een klein barretje met zeer beperkte gezelligheid, en er waren helemáál geen aangepaste ontspanningsmogelijkheden voor onze jongste tiener. Veertien jaar, was dat manneke nog maar ...

interviewer: Ge kent de afspraak, Erik van Rozendaal: namen!

Erik: (toegeeflijk) Dat was onze huidige voorzitter, Toot. Alle rampspoed van dat eerste weekend hebben we het jaar daarop getracht te vermijden. Onze reputatie was in België nog betrekkelijk onbevlekt, maar ik nam liever geen risico's en zocht een camping diep in de donkerste bossen van de rauwste Ardennen. Niemand verstond er Nederlands, daar was die streek op getest, en binnen een straal van tien kilometer groeide geen enkel huis meer. Bovendien was het ook nog eens zeer slecht weer: het regende koud water. Je begrijpt: geen moeite was gespaard. Althans niet door ons, de organisatie. De deelnemers daarentegen! Direct na aankomst van de eerste groepjes was het de bedoeling dat ze hun tentjes zouden opstellen op de door ons alvast omgreppelde en beprikkeldrade bivakkeerplekken. Sommige Gineinders gaven echter geen gevolg aan deze oproep met de mededeling dat ze dat later, na de uitstap wel zouden doen. 

interviewer: Uitstap? Maar de streek was toch onbewoond?

Erik : Onderschat de vindingrijkheid van een Gineinder niet. Binnen de kortste keren hadden ze een blokhut opgespoord, waar op slinkse wijze alcoholhoudende versnaperingen werden verstrekt. Uren en uren later kwamen we met een fantastisch groepsgemoed terug op onze kamplaats. Ongeveer de helft van de deelnemers kroop toen meteen in zijn tent; van de andere helft is kort daarna niets meer gehoord.

interviewer: In stilte hun tentjes opgebouwd? Onmogelijk!

Erik : Uiteraard niet. (berustend) Twee uur later was het al licht, en maakte de beheerder van de camping zijn vroege inspectieronde. Hee, dat is vreemd, denkt de man. Want hij ziet dat de ruitjes van een sta-caravan bewasemd zijn vanbinnen, terwijl hij zeker weet dat de eigenaar (de familie Kamiel ,-red.) van die sta-caravan dat weekend NIET inwoonde. Om zich te vergewissen opent hij de deur, wat niet moeilijk was want die was al gekraakt, en vindt daar de ...

interviewer: ... snurkende Gineinders!

Erik : De beheerder van de camping was niet ingenomen met deze vrije slapers. Ze werden dan ook brutaal verwijderd uit het roerend goed, en met uitbreiding onze hele club van de camping. Om erger te voorkomen. Gelukkig kregen we een nieuw adresje, waar we onze tenten mochten opslaan mits we geen overlast zouden veroorzaken. Echter. 

Zoals altijd was er ook weer dat jaar een ploegje 'late' Gineinders die pas de volgende nacht op het terrein arriveerden. Om dit schimmige verhaal kort te houden: de volgende ochtend is een aantal Gineinders betrapt in een gekraakte BUNGALOW. Die hebben dan ook een correctionele straf opgelopen.

interviewer: Namen, Erik van Rozendaal!

Erik : (met huiver) Dat waren mijn achterneef Bas, Geert van Stiphout en Ton Vugts.

Zij hebben hun straffen nadien berouwvol uitgezeten, en daardoor kon het derde weekend toch nog doorgaan.

interviewer: De Ardennen zijn toch groot genoeg; zelfs voor de Gineinders.

Erik : Gelukkig wel, ja. Gelet op de successen van het jaar voordien, hadden we voor het derde weekend de onbebouwde kring verdubbeld tot twintig kilometer. Dit weekend is later bijgezet als het 'survival'-weekend.

Ondanks de extreme onherbergzaamheid, is er ten tweede male een duistere blokhut 

 

Ondanks de extreme onherbergzaamheid, is er ten tweede male een duistere blokhut gevangen genomen, waar tussen pot en pint wat begeleiders rondhingen die een groep randjongeren probeerden te behoeden voor correctionele veroordeling. Toen deze welzijnswerkers ons zagen binnendringen, begrepen ze meteen dat het nóg erger kon: Ton Tausch heeft er een paar bijnamen aan te danken (Uzi-Ton, en ook wel: Tony de wapperaar, -red). 

Eens dat rovershol met de grond was gelijkgemaakt hebben we het heerlijk opgestookt in een legendarisch kampvuur. In die tijd was een Belgisch weekend ondénkbaar zonder kampvuur. Er is toen ook nog een autoband ingegaan (die van Ton Tausch, -red) , en tegen de ochtend nog een pakketje hout ter omvang van vier stère.

interviewer: 1 stère, dat is ongeveer een kuub! Dat moet nogal een stapel geweest zijn! 

Erik : (dijenkletsend) Dat was inderdaad een flinke lading op lengte verzaagde boomstammetjes. Enkele Gineinders hadden die gevonden "ergens langs een bosweg", en rigoureus ingeladen in een busje, tot aan de nok.

De camping beheerder kon er niet om lachen, want al snel kwam aan het licht dat die houtstapel ontvreemde eigendom was van zijn buurman (Dhr. Kamiel,-red.) en sanctioneerde ons tot een fikse schadevergoeding, plus nog een flinke boete.

Door dit incidentje vreesde ik een budgetoverschrijding en zamelde daarom preventief een extra bedrag in bij alle deelnemende leden. Hans Rademakers had pech, want die moest geweldig naar de wc. Het toiletgebouwtje was het verst mogelijk verwijderd van zijn danmalige positie, maar Hans zag tenslotte redding door zijn drol in de dichtstbijzijnde prullenbak te draaien. 

interviewer : (de redactie heeft een dergelijke situatie eveneens overleefd, een stuitende èrvaring waarover zij op deze plek geen details wenst te verstrekken; en elders ook niet, tenzij misschien in ruil voor een donkere Leffe o.i.d.) 

Een mooi gebaar.

Erik: Toen ik de volgende ochtend afrekende met de kampbeheerder, zonk me de moed in de schoenen wanneer hij op het einde van de formaliteiten nog opmerkte: "En dan dat gevalleke van dat hout. Wel beste vriend, dat gaat u (vrekkig in zijn baard strijkend) VIJFHONDERD frankskes kosten."

interviewer: Oude, Belgische franks? (ontzet) Dat is krap twaalf euro!

Erik : (komt niet meer bij) Ik deed alsof ik hevig schrok en stamelde of dat inclusief de boete was, meneer de opzichter? (Erik kijkt nu bijzonder meelijwekkend) 

Dat bleek het geval. We hadden dus totaal onvoorzien nog een fantástisch budget over, en dat hebben we diezelfde zondagavond nog vrolijk proberen op te maken te Antwerpen. (Eriks ogen schitteren bij deze herinnering, zoals altijd wanneer een Gineinder aan iets groots denkt)

interviewer: (verlekkerd) En, nog geslaagd? 

Erik : (berustend) Dat is toch gelukt, ja, vooral dankzij Harry die een piepshow had gevonden.

interviewer: (plots zeer bleu en naïef) En hoe wordt dat woord gespeld?

Erik : (behulpzaam) P-E-E-P-S-H-O-W. Ze zijn aan de buitenkant meestal verlicht met neongas...

interviewer: Ieder zijn vak. Maar nu snel naar het volgende onderwerp. Wiske! Begin maar vast met tanden poetsen en pyjamaatje aantrekken!

Erik: (begripvol) Het volgende weekend liepen Toot en Gino trots te pronken met gezeefdrukte 'Hans' drol in prullenbak' en een fraaie figuratieve tekening erbij op hun T-shirt (in vier kleuren en geuren, -red.) in onze Schijndelse stamcafé's.

(mijmerend) En toen moest het eerste Friese weekend nog beginnen!

interviewer: Oei.

Erik: (strijdbaar) Iedereen had het jaar daarop weer vastberaden Belgische franks gespaard ...

interviewer: (streng) Jaja, dat verhaal kennen we. Lees maar bij Mark Voets.

Erik: (geduldig) ... en de keer daarop zaten we in Zierikzee! Er was daar een groot schip, en een Miss Mossel-verkiezing. Anekdote: we waren Paultje even kwijt, en plots keert hij terug, balancerend over de scheerlijnen naar de kombuis, met aan elke hand een kratje pils. Helaas bleek het om alcoholvrije te gaan, heel spijtig was dat. Paultje is toen onverschrokken die foute kratjes in volslagen duister gaan omruilen op de boot van onze nietsvermoedende buren.

interviewer: (kritisch) Dát zou er nog aan mankeren! Wat een prutswerk.

Erik: (vergoelijkend) Nog een anekdote, deze keer in Sneek. We waren daar op stap in een nauw steegje en plots stond iedereen te dringen in een kleine friettent. Behalve een gezonde drinklust wedijveren de Gineinders op zo'n Belgisch weekend ook met hun vetzucht...

interviewer: (zuchtend) ...als het maar gezónd vet is!

Erik: Je ziet aan mijn tot vandaag intact gebleven atletische profiel dat ik me daar altijd buiten heb gehouden. Ik sprak met de Gineinders af dat we in het cafeetje zouden wachten op de rest, maar dat bleek later een homotent!

interviewer: Oeioei.

Erik: (schaterend) Dat was van buitenaf helemaal niet te zien.

'In het ventieltje. Sneekse fietsclub'

stond er op het plakkaat geschilderd. We vonden het eerst wel wat vreemd dat het daarbinnen zo donker was, voor een fietsclublokaal ...

interviewer: Oeioeioei.

Erik: (proestend) We hebben er gemerkt dat Harry niet alleen goed in de markt lag bij de meisjes! Juist Harry, haha, die allergisch is voor homofilie. Hij had het meteen gezien, en kwam bijna om van woede. Terwijl sommige andere Gineinders niks in de gaten hadden, de volgende ochtend zelfs verwonderd opkeken: "O, dat hadden wij helemaal niet gezien. Hadden we dát geweten ...".

interviewer: hahaha (x10) !!! (na een paar ferme slagen op de rug weer enigszins tot zichzelf gekomen) Dat zijn de Gineinders ten voeten uit.

Erik: (wijs) De oorspronkelijke Gineinder-vrouwen en -vriendinnen zijn trouwens ook een keer weggeweest, op weekend. (mysterieus) Maar wat er daar en toen allemaal gebeurde, is nimmer naar buiten geraakt. Misschien dat Imre iets wil lossen, zij lijkt me de meest rechtschapen.

interviewer: (vlijtig) Dat noteren we dan meteen, om haar over niet al te lange tijd een keer redactioneel aan de tand te voelen, waarvan akte dus. ( Imre hoort bij Perry Hurkmans, medeGineinder, host én sponsor van deze site - we kunnen niet voorzichtig genoeg zijn -, -red.)

 

3. de drie erren, oftewel de 'triple R' 

Erik: Ik heb trouwens nog een opmerking over het interview met Bas. Zijn bijnaam (d'n Trog, -red.) komt niet van een brouwerij, maar juist van een Belgisch weekend. Stel je voor: aanschuiven aan een buffet. (redactie stelt het zich voor, met ogen dicht)

Al degenen die dan ná Bas kwamen, die vonden lege potten, wegens Bas. Die kon nog eens opscheppen! Vandaar: d'n Trog.

En van de denktank van Ton Tausch moet ik toegeven: ja, ze bestond. Maar nee, ze ging totaal niet over wereldvrede, maar wél over de vraag hoe we makkelijk en snel zo rijk mogelijk konden worden!

interviewer: Dat is bij deze rechtgezet.

Erik: Ik heb nog een oproep, aan iedereen. 

Vertel NIETS, dan de waarheid.

interviewer: Hahaha ...(x1)

Erik: (onverstoord) De Gineinders wáren nooit alleen maar een carnavalsvereniging. Het was ook, en misschien zelfs voorál een vriendenvereniging voor studenten, en zelfs voor degenen die niét studeerden. Officieel zijn we nog steeds slechts 'vage kennissen' van elkaar. Vandaar dat het nog steeds aan elkaar hangt.

interviewer: (een kans ruikend) Ja, vertel daar eens over. De fameuze tweedeling ...

Erik: (bijbels) In den beginne was er chaos. Financieel, organisatorisch, ... het was een puinhoop. Op aanraden van Bas, toen wij - Hans, Bas en ikzelf - in het bestuur kwamen, hebben we de vereniging opgericht in de aanwezigheid van een notaris. Er is toen statutair de mogelijkheid ingesloten dat de vereniging een raad van Commissarissen kon inroepen. Deze zou dan kunnen bestaan uit oud-bestuursleden, maar dan slechts met een adviserende taak. De enige keer dat we dit bemiddelingsorgaan hebben benut, was in de tijd van de 'coup-groep' . 

( zie het interview met Bas,- red.).

Tijdens de overgang van 2000 naar 2001 heeft het huidige bestuur ons hierover opnieuw benaderd, en zelfs een opdracht gegeven: (afgewogen) 

Het omschrijven van een toekomstvisie.

We zijn daar echter niet op ingegaan, want we zagen grote problemen zonder steun van de leden. En inderdaad.

interviewer: (enthousiast) Het voorstel van de heren Rademakers, Rozendaal & Rozendaal is zowat levend begraven.

Erik: (filosofisch) Het is toen fout gebracht, en ik vind dat onze voorzitter hier niet helemaal vrijuit gaat. De voorstelling (de fameuze 'brief' van adviesbureau 

R, R & R') wekte de suggestie alsof er een wrijving bestond tussen de blaaskapel en de andere leden, wat natuurlijk niet zo is, en nog erger: het leek erop dat de positie van de vrouw binnen de club opnieuw ter discussie zou staan. (zuchtend)

interviewer: hahaha! (x 20)

Erik : (profetisch) Ik denk dat een Raad van Commissarissen zoals hij oorspronkelijk bedoeld was, er niet meer gemakkelijk zal komen. (mijmerend) Tenzij wanneer iederéén bij het bestuur komt, of ooit geweest is, dan misschien ...

 

4. De Kemissies

interviewer: Bij welke commissies zit jij tegenwoordig, Erik?

Erik: Och, wel een stuk of zeven. (telt mee op zijn vingers). Eens kijken:

- de jong jungskes & ouw mennekes (1)

- de pop & muziek commissie (2)

- de bier & wijn commissie: die is trouwens illegaal opgeheven! Oorspronkelijk was ze opgericht voor een Duits festival. Uiteindelijk gingen we er niet heen, maar wel naar de Gentse feesten. Da's dan weer typisch Gineinders. Deze commissie kon jarenlang tenminste een wérking voorleggen. (fel) Met deelname van een aantal Gineinders, hoe klein dat aantal ook was, ondermeer aan de Gentse Feesten. (3)

- de Lochte Nôte kemissie (4)

- de internet kemissie: daar ben ik trouwens zeer trots op, en wil dat hier onderstrepen. Prima voor elkaar, hebben ze het allemaal, deze commissie. 

( inderdaad, en doe zo voort! , -red.) (5)

- graag had ik gezeteld in de Raad van Commissarissen (6)

- waar ik zéker NIET bijhoor: de NIETSDOENERS (7)

interviewer: De Wéldoeners, dáár zitten we op te wachten!

Erik: Juist. Mark Voets heeft voor het Gineinder jubileumfeest duizend euro sponsorgeld toegezegd. Hij zal het zelf niet meer weten, maar ik heb het onthouden. "Het goede voorbeeld stellen", pochte hij, schrijf dat er vooral bij.

(gretig) Als Ton Tausch, Ton Vugts, Perry, nou ook ieder duizend inleggen ... vijfduizend euro is genoeg.

interviewer: In het rijtje middenstanders ontbreekt Louie Klerkx.

Erik: Juist! En Jaantje natuurlijk, Bart Steenbakkers, die wordt altijd vergeten, en Harry! Harry is strikt genomen geen bedrijfseigenaar, maar praat wel altijd alsóf het bedrijf van hem is ... Och jongens, dat wordt een groot weekend feest! Eric van Kemenade, Bart van Kaathoven, Paultje en Gino; die kunnen hun bazen flink laten 

sponsoren; wat is nou duizend euro?

interviewer: eu....

 

Erik: (deemoedig) Voor Bas, mezelf en jou geldt dat natuurlijk niet: Bas werkt bij de gemeente, die hebben nooit geld, mijn Universiteit is failliet (al járen,-red.) en jouw baas, Philips, ja daar moet ik geen tekening bij maken, zeker? (Philips heeft net een aanvraag voor armensteun ingediend, -red.)

Maar ik vergeet Ronald den Beijer bijna, en Rolf! (grijnzend) O jee, dat wordt nog een hele week feest ...

5. Roma locuta, causa finita

interviewer: Wat vind je van het huidig bestuur?

Erik: (afgemeten) Ik heb eigenlijk maar één puntje van kritiek: sinds hun bewind zijn er veel meer commissies afgevoerd dan aangewast. Terwijl mijn ervaring leert: het kan ooit tien, zelfs twintig jaar duren, maar op een gegeven moment, dan kómt er iets (knipt met zijn vingers en kijkt verheugd, zoals iemand met een Aha-Erlebnis).

interviewer: Heb je nog ideeën voor een nieuwe commissie?

Erik: Jazeker: ik voel sterke behoefte voor een Foto- en Overige Materialen- Verzamel en Beheer commissie. Of korter: een Archief. Er liggen tienduizenden foto's, video's, verslagen, aandenkens verspreid, en niemand weet waar. Waarschijnlijk bij mij thuis. Maar ik doe het niet; ik zit niet in die commissie.

Nog een belangrijke commissie zou die van de Subsidieaanvragen kunnen worden, echt een terrein voor Bas. Als vereniging hebben we al jarenlang recht, want alle verenigingen hebben recht op subsidie, alleen: het is nog nooit aangevraagd. Nergens.

interviewer: (schamper) Maar dat is belachelijk!

Bas, doe daar per onmiddellijk eens iets aan!

Erik: (sussend) Dát is typisch iets voor het bestuur, om dáár impulsen toe te geven...

interviewer: Wie is voor jou het archetype Gineinder? Je mag hier eventjes over nadenken, want ik ga Wiske in bed leggen, met een verhaaltje.

Erik: Dat komt goed uit, want ik moest toch al naar de wc.

(vijftien minuten later, duidelijk opgelucht)

Ha! Ik ben eruit. Een Gineinder is een asociaal wezen, maar in de praktijk toch sociaal; kortdenkend, maar op het tweede zicht ruimdenkend; groen en blauw, maar uiteindelijk rood en geel. Onvriendelijk, maar op den duur minzaam; veeldrinkend, en tenslotte nog-meer-drinkend. (pakt de ledenlijst erbij)

6. nomenclatuur & typologie

 

Beijer: Een groot intellectueel. Al weet niemand dat.

Willem: Ik ben zeer blij met Willem. Hij is een succesvol kapelmeester, maar was voorheen ook al een kundig carnavalswagenbouwer

Harry: Gramsbergen is fantastisch. Meer zeg ik daar niet over (lacht geheimzinnig)

Perry: (denkt lang na) ... Een échte aanvoerder, ..maar doe het nou maar helemaal goed: een voorzitter. (Erik is zich ten volle bewust van zijn rol als campagneleider van de huidige voorzitter, maar op dit ogenblik eveneens Perry's campagneleider voor die vacature in de Hockeyclub Liempde, -red)

Chrisje: (kijkt bezorgd) Doe maar gewoon ... een béste vriend. Ik heb nog steeds hoop.

Jaantje: Betrouwbaar onbetrouwbaar.

Bart van Kaathoven: Blij met zijn mobiele. (Waarmee donderdags zeer professioneel rondjes worden besteld tijdens de repetitie van de toeterclub, -red.)

Eric van Kemenade: Beste hockeyer, moet weer actief worden te Liempde.

Louieke: Nen échte Klerkx.

Toot: (met nadruk) Is op de goede weg.

Rolf: Zijn PK's zijn groter dan zijn hartje.

Hans: Een gruwelijk veirreke ( dit is eerder al bevestigd door Jaantje, -red.)

Bas: Soms moeten we hem wat wakkerder schudden.

Erik: Die heeft wél lef.

Gino: Zit onder de plak. (redactie, verbaasd: "Denk je dat echt?") Ja.

Leo: Een verademing.

Paultje: Een doorzetter.

Stip: Het prupke. Heeft véél in z'n mars.

Ton Tausch: Bedoelt het goed.

Mark Voets: Zit óók onder de plak (iedereen in mijn huis is nu muisstil)

Ton Vugts: Mijn oudste vriend.

William: Mijn beste buurman.

interviewer: Wat zijn de (gemiste) kansen van de Gineinders?

Erik: In potentie winnen wij het Liekusfist. Al jaren. De LZvdM-opkomsten zijn de laatste maanden mager, al moeten ze zéker blijven doorgaan. Ik voorzie een wederopbloei, dankzij de nieuwe cafés in het centrum van Schijndel (Jansen & Jansen & Bosmans, gratis gesluikreclameerd door uw gulle redactie ,-red)

De stoeten, alla. Over het algemeen ben ik tevreden zoals het gaat.

interviewer: We zitten bij de laatste vraag. Je weet hoe het gaat. Een slogan en een naam, Erik van Rozendaal!

Erik: Begint eer ge bezint, en Willem van der Eerden.

interviewer: Wij danken u voor dit gesprek.

Leo de Peo

 

Wie is er online?

We hebben 28 gasten en geen leden online

Agenda

<< Juli 2018 >> 
 ma  di  wo  do  vr  za  zo 
        1
  2  3  4  5  6  7  8
  9101112131415
161718202122
232425262729
3031     

Aftellen Carnaval

Carnaval 2018

Countdown
afgelopen


Sinds